Անբուժելի Հիվանդությունը

Մի գյուղում` ճանապարհի վրա , փոքրիկ խրճիթի մեջ,  մահճակալի վրա պառկած էր կիսամեռ մի գյուղացի։ Նա այդքան էլ ծեր չէր, բայց անհայտ հիվանդությունը բռնել էր նրան և շղթայել անկողնում։ Հարազատները արդեն հրաժարվել էին հավատալ նրա վերականգմանը և միայն մտածում էին նրա հանգիստ մահվան  մասին։ Սակայն հարևան խրճիթի բնակիչը գիտեր, որ գյուղից քիչ հեռու ապրում էր վտարանդի սուֆիյը, ով բուժում էր «անբուժելի» հիվանդությունները: Եվ նա վազում է  իմաստունի ետևից։
Մի ծեր, բայց կարծես թե ուժեղ մարդ , ներս մտավ սենյակ ՝ հիվանդի մոտ և ինչ-որ բան սկսեց շշնջալ նրա ականջին։ Շուտով գյուղացին արթնացավ և մի որոշ ժամանակ զրուցեց իմաստունի հետ։ Դրանից հետո նա վեր կացավ և առանց մի խոսք ասելու՝ հեռացավ։
Գյուղացին սկսեց վերականգնվել և շուտով, ի զարմանս բոլոր գյուղացիների, վեր կացավ անկողնուց և լիովին առողջացավ։
Այդ օրվանից, երբ նրան հարցնում էին․ «Ի՞նչ է քեզ ասել այդ ծեր մարդը, որ դու այդքան հեշտությամբ հաղթահարեցիր քո հիվանդությունը», նա միշտ պատասխանում էր․ « Մի՛ փորձեք հաղթել դրան։ Սիրե՛ք նրան»։ Բայց շատ քիչ մարդիկ էին նրան հասկանում։ Նրանք երբեք չեն հիվանդացել։ Եվ չեն էլ բուժվել։

Comments

Popular posts from this blog

Առակ

Մթնաձորի չարքը (վերլուծություն)

Առաջադրանքներ հայոց լեզվից(1-35)